Xenogears, Playstation, αφιέρωμα, Scatman

ゼノギアス

Το τρίτο μέρος ενός ενδιαφέροντος αφιερώματος στα Ιαπωνικά ηλεκτρονικά παιχνίδια ρόλων (JRPGS) απο τον Scatman παρουσιάζει ένα 32-bit CD-ROM παιχνίδι του Playstation, το Xenogears το οποίο ποτέ δεν κυκλοφόρησε στην Eυρώπη.

To Xenogears αποτελεί ίσως το τελευταίο μεγάλο, ποιοτικό RPG που κυκλοφόρησε απο την Squaresoft (Square-Enix πλέον), το 1998 για το Playstation. Διαθέτει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν τη ταυτότητα ενός πολύ ολοκληρωμένου RPG, όπως σπουδαίο σενάριο, χαρακτήρες, μουσική και παρόλαυτα δεν έτυχε εμπορικής αναγνώρισης. Όπως κάθε "αδικημένο" παιχνίδι, κρύβει και αυτό με τη σειρά του μια μικρή ιστορία που το καθιστά ιδιαίτερο.

Καταρχάς, υπεύθυνος για την παραγωγή του ήταν ο Hiromichi Tanaka (Secret of Mana) και σκηνοθέτης της δράσης ο Tetsuya Takahashi. Αναμφισβήτητα δυό πολύ καλά ονόματα στην Ιαπωνική βιομηχανία βιντεοπιαχνιών που ένωσαν τις δυνάμεις τους για τη δημιουργία ενός τίτλου best seller. Η συνολική του παραγωγή φάνταζε ιδανική, ωστόσο περιορίστηκε και επιταγχύνθηκε σημαντικά απο την Square καθώς έκρινε, για λόγους Marketing, οτι δεν άξιζε τα κονδύλια επένδυσης της. Τα αποτελέσματα αυτών των κινήσεων είχαν σημαντικό αντίκτυπο στο τελικό προιόν.

Άλλη μια ιδιαιτερότητα, ήταν η αποδοχή του τίτλου μετά την κυκλοφορία του. Παρότι έκανε σχετικά καλές πωλήσεις τον πρώτο μήνα της κυκλοφορίας του (κυρίως στην Ιαπωνία), στην Αμερική γνώρισε τη λογοκρισία! Σαν περιεχόμενο, ξεπερνούσε τη λεπτή διαχωριστική γραμμή των δυτικών χρηστών ηθών και άγγιζε ευθάρσως θέματα-taboo. Το αποτέλεσμα ήταν να αγνοηθεί απο το σύνολο του gaming τύπου και χάρις τις χαμηλές βαθμολογίες που 'ελαβε, αποθάρρυναν πολλούς να ασχοληθούν μαζί του.

Σεναριακά, κινείται μάλλον στα κλασσικά κλισέ πρότυπα ενός τυπικού jrpg αφού η βασική ιδεολογία που κυριαρχεί είναι η σωτηρία του κόσμου. Ωστόσο, δεν περιορίζεται μόνον εκεί! Σκηνοθετικά παρουσιάζει ιδιαιτερο ενδιαφέρον αφού με το τρόπο που ξετυλίγεται στον παίκτη, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη συνέχεια. Επίσης, ένα ακόμη δυνατό του στοιχείο είναι οι ανατροπές. Ο κόσμος του Xenogears χωρίζεται σε αρκετά τμήματα και μαστίζεται απο πολέμους μεταξύ των μεγαλύτερων τμημάτων, Aveh και Kislev. Σε ένα χωριό της Aveh, τη Lahan, συναντάμε για πρώτη φορά και τον κεντρικό ήρωα του παιχνιδιού, τον Fei. Ο Fei φαίνεται να έχει χάσει μεγάλο μέρος απο τις μνήμες του για το παρελθόν και η παρουσία του αποτελεί μυστήριο. Το cast χαρακτήρων του Xenogears είναι ίσως το πιο ώριμο και οι ιστορίες του κάθε ήρωα ξεδιπλώνεται με ξεχωριστό τρόπο στον παίκτη. Κάθε ένας, έχει απο μια απλή εώς σύνθετη ιστορία που ταυτίζεται άψογα με τη ροή του σεναρίου. Σε αυτό το σημείο πρέπει να σημειωθεί η σπουδαιότητα της παρουσίασης τους αφού ο καθένας έχει να διδάξει κάτι διαφορετικό στον παίκτη. Στο Xenogears θίγονται πολλά σημαντικά κοινωνικά θέματα όπως η θρησκεία και η επιρροή της, η ταχύρυθμη ανάπτυξη της τεχνολογίας και οι συνέπειες της, η ανισότητα, ο κοινωνικός ρατσισμός και τόσα άλλα που φαντάζουν αδιανόητα για παραγωγή του 1998. Ο τρόπος που προβάλονται είναι τόσο έντεχνος που πολλές φορές ενώ δε θίγονται άμεσα, δίνουν έμμεσα το μήνυμα στον παίκτη.

Το οπτικό κομμάτι του παιχνιδιού χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο αφορά την κανονική δράση και τις μάχες και το άλλο τις anime σκηνές που ειναι τοποθετημένες ανάμεσα στα πιο σημαντικά γεγονότα. Οι χαρακτήρες ειίαι απλά sprites που κινούνται σε πλήρως τρισδιάστατα τοπία. Τα τοπία παρότι δεν είναι οτι καλύτερο έχει παρουσιάσει το PSX, παρόλαυτα είναι αρκετά εμπνευσμένα και βάζουν τον παίκτη στο κλίμα του παιχνιδιού. Παρότι κατά τις μάχες, τα γραφικά είναι όπως ακριβώς στην κανονική ροή της δράσης, αργότερα, όταν ο παίκτης αποκτά πρόσβαση σε mechs (ρομπότ), η κατάσταση αλλάζει. Τα mechs πέρα απο το εντυπωσιακό και επιβλητικό σχέδιο τους, αποτελούνται από πολλά πολύγωνα καθιστώντας την παρουσίαση τους αντιθετική απο αυτή των ηρώων.

Το πιό δυνατό στοιχείο όμως του Xenogears είναι οι anime σκηνές του που κατά γενική ομολογία είναι εξαιρετικής ποιότητας. Το σχέδιο είναι ικανοποιητικό για παραγωγή του '98 και ακόμη και σήμερα, οι τεχνικές σχεδίασης που χρησιμοποίηθηκαν, δε φαίνεται να έχουν "γεράσει" άσχημα. Κατά γενική ομολογία όμως, το οπτικό μέρος, θα μπορούσε να ήταν καλύτερο.

Υπεύθυνος για τη μουσική επένδυση ήταν ο Yasunori Mitsuda που ακόμη και τότε διέθεται ένα αρκετά πλούσιο βιογραφικό. Πέρα από το Xenogears, έχει γράψει μουσική για παιχνίδια Final fantasy, το Secret of Mana, Romancing Saga 2 κτλ. Το συνολικό αποτέλεσμα της δουλειάς του κρίνεται ως εξαιρετικό. Το πιο σημαντικό επίτευγμα του Mitsuda είναι οτι κατάφερε να δημιουργήσει πολλά αξιομνημόνευτα κομμάτια όπως για παράδειγμα το Flight. Φυσικά έχει κυκλοφορήσει και OST (Original Soundtrack) που περιέχει όλες τις μελωδίες από το παιχνίδι και αξίζει να το ακούσει κανείς. Πέρα από την μουσική, τα ηχητικά εφέ, οι φωνές των ηρώων είναι όλα πολύ ικανοποιητικά και δεν πρόκειται να ενοχλήσουν κανέναν.

Μια απο τις πολλές ιδιαιτερότητες του Xenogears έχει να κάνει με τους μηχανισμούς μάχης. Το παιχνίδι παίζεται όπως όλα τα turn based 3D RPGs με την διαφορά οτί το σύστημα μάχης του παραπέμπει σε fighting παιχνίδι. Ο παίκτης πατώντας τα πλήκτρα στο μοχλό του PSX, μπορεί να επιτύχει συνεχόμενα χτυπήματα στον αντίπαλο του ακόμη και περίτεχνουν συνδιασμους. Μάλιστα, όσο περισσότερο εξελίσεται τους ήρωες σας τόσο περισσότερες κινήσεις μαθαίνετε που μπορούν να επιφέρουν μεγάλη ζημιά. Κάποιες απο αυτές είναι εντυπωσιακές (ισχύουν τόσο για τις μάχες με χαρακτήρες όσο και με mechs). Για ανεξήγητους λόγους, η Square Soft, στην Αμερικάνικη έκδοση άλλαξε τα πλήκτρα εντολών απο την Ιαπωνική έκδοση. Απο τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του τίτλου είναι η ποικιλία της δράσης που σημαίνει οτι το Xenogears σαν τίτλος δεν περιορίζεται μόνο σε dungeons ή πόλεις. Υπάρχει μια πληθωρά διαφορετικών τοπίων/περιβαλλόντων και έτσι αποφεύγεται η μονοτονία της επανάληψης.

Διαβάζοντας κανείς το κείμενο, πιθανά θα πιστέψει οτι το Xenogears είναι ένα σχεδόν αψευγαδίαστο RPG. Η απάντηση φυσικά είναι όχι. Όπως φωτογράφισα και παραπάνω, η αποκοπή σημαντικού μέρους κονδυλίων επένδυσης είχε σημαντιή επίδραση στο τελικό προιόν. Πρώτο "θυύα" ήταν φυσικά το οπτικό κομμάτι. Κυκλοφόρησε σε μια εποχή που η εικόνα έπαιζε πολύ σημαντικό ρόλο και η παρουσίαση του έπασχε σε αρκετά σημεία ακόμη και για παραγωγή του 1998. Ενώ αποτελείται από όμορφα backrounds, animes κ.α , τα sprites των χαρακτήρων καταστρέφουν την πολύ καλή εικόνα. Φυσικά, το συνολικό αποτέλεσμα δεν είναι τόσο άσχημο αλλά σίγουρα μπορούσε να είναι καλύτερο. Έπειτα, ίσως το πιο σημαντικό μειονέκτημα του παιχνιδιού είναι η ταχύτατη εξέλιξη των γεγονότων στο δεύτερο CD. Σχεδόν, οι μισοί χαρακτήρες παύουν να έχουν ενεργό ρόλο (κυριολεκτικά γίνονται παθητικοί) και ενώ οι υποσχέσεις που αφήνει το τέλος του πρώτου CD είναι τεράστιες, ο παίκτης έρχεται αντιμέτωπος με πολύ αποτόμες αλλαγές.

Παρότι έχουν περάσει σχεδόν 10 χρόνια απο την κυκλοφορία του, το Xenogears συνεχίζει μέχρι σήμερα να προσφέρει απλόχερα αυθεντική RPG διασκέδαση σε αυτούς που ασχολούνται μαζί του. Το σενάριο, η μουσική, οι χαρακτήρες το καθιστούν ίσως ένα από τα κορυφαία παιχνίδια που παρουσιάστηκαν στο Playstation και γιατί οχι ένα απο τα κορυφαία JRPGs μέχρι σημερα, ανεξαρτήτως συστήματος. Πέρα απο τα κοινωνικά μηνύματα που περνάει, το Xenogears μας δείχνει για μια ακόμη φορά πως τα παιχνίδια που είναι πιο μπροστά απο την εποχή τους σπάνια ανγνωρίζονται.

blog comments powered by Disqus